Uzağa, öylesine uzağa gittiler ki dönüş yolu düşlerine bile sığmadı. Arkalarında bıraktıkları, yaşamak için tek nedenleri oldu. Savaşta ve esarette yaşadıkları öylesine zordu ki kayıp kıtalarda yitik ruhlar olarak gezindiler. Zaman denen perdeye birer gölge olarak düştüler.
"Zihni yine esrik duygular, kayıp ruhlarla ilgili hatıralarla doluydu. Ayaklarından, kollarından güçlükle sürüklenen askerler, açılmış çukurlara özensizce atılıp üzerleri kapatılıyordu. Şimdi durduğu kuyunun başında kanı ...