Nuri Pakdil’in tiyatro eserlerinde, insanın Tanrı’yı unutmasına bağlı olarak yaşadığı tedirginlik, düştüğü bunalım anlatılıyor. Şematik bir özgürlüğün insana bir şey kazandırmadığı hatırlatılıyor. Bu kitapların bize tuttuğu ayna-da, insan ve toplum gerçeklerini, yerli düşünceden uzaklaşarak karanlığa nasıl koştuğumuzu görüyoruz.
“Çağın her çıkmazının temelinde hep Tanrıtanımazlık sorunu yok mu? Tanrı’yı unuttu çağın insanı, en çok da Tanrı’yı unuttu. İşte burada ortaya çıkıyo ...