Heyhat nasıl da diz çökmekteyiz önündeKuşatmaları yararak kuşatıldığımız dünyanınMahrumiyet içinde verdiğimiz kavgalarGöğsümüze saplanan bir hançer şimdiYenile yenile yazdığımız tarihin hükmüBöler bir ömrü en bölünmez yerindenHiçbir hayat uğrunda ölmeye değmezYaşamaya değer belki aşklarınUğrunda ölmek